ZELFMOORD EN DE BIJBEL

Ons land wordt meer en meer geconfronteerd met een geestelijke ziekte, als zijnde de zovele zelfmoorden en pogingen. Het lijkt al een epidemie! Bovenstaand artikel werd gepubliceerd in 2012. Zelfmo…

Bron: ZELFMOORD EN DE BIJBEL

NAAM BOVEN ALLE NAAM

DE NAAM YESHUA – HASHEM YESHUA

clip_image001

 

Een van de meest opvallende kenmerken van een Messiasbelijdend >rdm=tyb Beit Midrash [leerhuis] is het consequente gebruik van de Hebreeuwse namen van de Bijbelse personen in plaats van hun Griekse varianten, want vertalingen kan men ze nauwelijks noemen. Elizabeth (Eleisabet) en Jacobus (IakwboV) zijn beslist geen Griekse vertalingen van ib>yla Elisheva en bqiy Ya’aqov maar veeleer vergrieksingen daarvan. Hetzelfde is het ook geval met de naam Johannes (IwauhV) die eigenlijk ]nxvy Yochanan zou moeten zijn. De Griekse schrijfwijze van Hebreeuwse namen was meestal niet gebaseerd op een vertaling, maar was veelal een impressionistische weergave van wat men méénde te horen. In veel gevallen ging de juiste betekenis van de oorspronkelijke namen, die deel uitmaken van de Joodse cultuur en identiteit, in de Griekse versie verloren en doortranscriberen naar het Nederlands louter op grond van de Griekse verbastering maakte de Joodse namen in onze christelijke Bijbels vrijwel onherkenbaar. En juist de diepere betekenis van een naam speelt sinds van ouds in het Joodse denken een uitermate belangrijke rol, want reeds in a lavm> Sh’mu’el alef [1 Samuël] 25:25 werd er gezegd: “Zoals iemand heet, zo is hij!” De eigennaam geeft de persoon aan en is een deel hiervan. G’d heeft in Zijn heilsplan niets aan het toeval overgelaten en dat geldt zeer zeker ook voor de keuze van de namen. Deze bijbelstudie is derhalve vooral bedoeld om een ieder ervan bewust te maken, dat wij met het uitspreken (of juist niet uitspreken) van namen héél zorgvuldig moeten leren omgaan. Neem als het meest in het oog springende voorbeeld de naam Jezus (IhsouV) eens. Weet u hoe Zijn familie en vrienden Hem in de dagelijkse omgang noemden toen Hij in Nazareth opgroeide, of onder welke naam Hij destijds door de overpriesters en schriftgeleerden in Jeruzalem werd aangeklaagd voor de religieuze rechtbank? Het was pertinent niet Jezus! En toch zijn veel christenen daarin erg hardleers. De bijbelvertalers probéérden niet eens om de oorspronkelijke Hebreeuwse uitspraak van de “naam boven alle naam” enigszins te benaderen maar gaven consequent de vergriekste vorm daarvan, IhsouV Iesous, weer op verschillende manieren, afhankelijk van de denominatie en de taal waarin men de Bijbel leest. Spaanse lezers bijvoorbeeld komen Jesús [spreek: Gesoes] tegen. De Italianen spellen Gesù [spreek: Dzjeezoe] en in het Engels zegt men zoals algemeen bekend Jesus [Dzjieses]. De Duitsers gebruiken eveneens de spelling Jesus, maar spreken het uit als Jeesoes. In het Latijn schrijft men de naam Jezus afwisselend als Iesus, Iesu, en Iesum, afhankelijk van de naamvallen. Dat is ook in het Duits het geval: Jesus Christus, Jesu Christi en Jesum Christum. Hetzelfde geldt ook voor alle andere namen in de Bijbel. Men doet geen enkele poging om de oorspronkelijke uitspraak na te bootsen. Maar wat is er zo moeilijk aan om Chava te zeggen in plaats van Eva, en waarom kan men de naam Moshe niet over de lippen krijgen als men het over Mozes heeft, terwijl men geen enkele moeite heeft met het uitspreken van de zelfde naam in verband met de voormalige Israëlische minister van defensie Moshe Dayan? Dat het uitspreken van een Hebreeuwse naam moeilijker zou zijn dan de Griekse variant daarvan wijs ik derhalve als argument van de hand, want zelfs geleerden die met de oorspronkelijke uitspraak van deze namen op de hoogte zijn, gebruiken bij voorkeur de Griekse en niet de Hebreeuwse namen, wanneer zij het hebben over Bijbelse personen. Volstrekte onzin is volgens mij ook het veel gehoorde argument: “Waarom zou ik Jezus op z’n Hebreeuws Yeshua moeten noemen? Ik ben toch geen Jood?” – Wel, een Griek bent u ook niet, dus waarom gebruikt u dan wel een Griekse naam? Bovendien was Yeshua zelf wél een Jood, dus wat is er op tegen om Hem bij zijn eigen naam te noemen? Interessant in dit verband is ook de manier hoe de vertalers omgaan met de personen in de Bijbel, die dezelfde naam dragen als onze Mashiach.

Naamgenoten van Yeshua

Nemen we als voorbeeld één van diens voorouders in het geslachtsregister, die in Lucas 3:29 in het Grieks Ihsou Iesou wordt genoemd en in het Latein Iesu. In de Leidse Vertaling staat dan ook Jezus, maar de Statenvertaling heeft er Joses van gemaakt en in onze NBG-vertaling lezen wij tenslotte Jozua, maar in de Hebreeuwse versie van dezelfde tekst is het uiteraard iv>y Yeshua. Maar ook in TeNaCH [het Oude Testament] komen wij de Hebreeuwse naam Yeshua diverse keren tegen. Zo wordt er bijvoorbeeld in arzi Ez’ra [Ezra] 2:2 alsook in hymxn Nechem‘ya [Nehemia] 7:7 en 12:1 gesproken over de ]hvk Kohen [priester] qdjvy=]b iv>y Yeshua Ben Yotzadaq [Jesua, de zoon van Josadak], die samen met lbbrz Z’rubavel [Zerubbabel] in het jaar 537 vóór de gewone jaartelling uit de ballingschap terugkeerde. Hij leidde de wederopbouw van het altaar (arzi Ez’ra [Ezra] 3:2) en van de tempel (arzi Ez’ra [Ezra] 3:8, 4:3 en 5:2). Na alle eerder genoemde versies (Jezus, Joses en Jozua) komt de hier genoemde Jesua het meest in de buurt van Yeshua. De logische vraag is dan: als de vertalers dus wel in staat blijken te zijn de oorspronkelijke naam Yeshua in de vorm van Jesua enigszins te benaderen, waarom doen ze dat dan wel bij een gewone aardse priester, maar niet bij onze hemelse Hogepriester? Of wil men Hem soms bewust van Zijn volk Israël loskoppelen?

In Mijn Naam…

Bij Zijn afscheid, vlak voordat Hij ten hemel gevaren was, zei de xy>m Mashiach [Messias] tegen Zijn mydymlt Talmidim [discipelen]: “Als tekenen zullen deze dingen de gelovigen volgen: in Mijn naam zullen zij boze geesten uitdrijven, in nieuwe tongen zullen zij spreken, slangen zullen zij opnemen, en zelfs indien zij iets dodelijks drinken, zal het hun geen schade doen; op zieken zullen zij de handen leggen en zij zullen genezen worden” (Marcus 16:17-18). – “In Mijn naam…” Welke naam zou hier wel bedoeld zijn? Jezus??? Ik denk van niet! Als ú het over úw naam hebt, welke naam zult u dan bedoelen? De naam die u van uw ouders hebt gekregen en die dan ook officieel geregistreerd staat, of gebruikt u de naam, die anderen aan u hebben gegeven? Dat kan dus een bijnaam zijn of een verbastering van uw naam omdat die misschien moeilijk is uit te spreken of zelfs een scheldnaam. Welnu, ik ga ervan uit, dat een ieder de naam voor zichzelf opeist, die legitiem is en elke verbastering daarvan afwijst. Als u tegen iemand die Monique heet Mona of Moontje zegt, zult u gegarandeerd te horen krijgen: “Zo heet ik niet!”. Een Marokkaanse collega van mij heet Sulayman, maar iedereen noemt hem gewoon Simon want dat is makkelijker. En toch heet hij niet zo. Een Hindoestaanse collega heet Chander, maar iedereen noemt hem Sander. Dat lijkt er op, klinkt Hollands, maar zo heet hij niet. Maar om terug te komen op de vraag, welke naam de Mashiach bedoeld zal hebben toen Hij zei: ”In Mijn naam…” zullen wij eerst een andere vraag moeten beantwoorden: Wie heeft Hem Zijn naam überhaupt gegeven? Waren het Zijn aardse ouders zoals normaal gebruikelijk is? Het antwoord vinden wij in vhyttm Matityahu [Matthéüs] 1:21, waarin een engel als boodschapper van de Eeuwige tegen [cvy Yosef [Jozef] over ,yrm Miryam [Maria] zegt: “Zij zal een Zoon baren en gij zult Hem de naam iv>y Yeshua [spreek: Jesjoea] geven want Hij is het die Zijn volk zal redden van hun zonden”. Hier hoort dus eigenlijk Yeshua te staan ongeacht of de engel nou Hebreeuws of Aramees gesproken heeft, want die naam is in beide talen hetzelfde, maar in elk geval niet Jezus! Het zou namelijk wel erg naïef zijn om te denken dat een engel als boodschapper van de G’d van Israël tegen een Israëliet uit het huis van David in het Grieks gesproken zou hebben! Bovendien zou het in het Grieks ook nergens op slaan, want de diepere betekenis van de Hebreeuwse naam iv>y Yeshua is namelijk “Redder”. Dat is in het Grieks niet het geval. In die taal is “Redder” namelijk SwthraV Sotiras en “Verlosser” is LutrwthV Litrotis. Beide woorden lijken in de verste verte niet op IhsouV Iesous, waarvan de Nederlandse variant Jezus is afgeleid. Neen, de enig legitieme naam, die “Redder” betekent, is iv>y Yeshua! Hierbij ligt de klemtoon op de u. Maar als men de klemtoon plaatst op de a, dan wordt het hiv>y Yeshu’a hetgeen “redding” betekent. Interessant is daarom de woordspeling in de bovengenoemde tekst: “Zij zal een Zoon baren en gij zult Hem de naam Redder geven, want Hij is het, die Zijn volk zal redden van hun zonden.” – In het Hebreeuws is dit:

.,hytauxm vmi9ta iy>vy avh yk iv>y vm>9ta tarqv ]b tdly ayhv

“V’hi y’leded Ben v’qarat et-sh’mo Yeshua ki hu yoshia et-amo mechatoteihem”.

Het werkwoord redden is hier iy>vy yoshia, dat dus duidelijk in verband met de naam iv>y Yeshua wordt gebruikt. In het Grieks missen wij deze link. Onze in Nederland zeer bekende Joodse zuster Rebecca de Graaf-van Gelder heeft eens over de naamgeving van de Mashiach het volgende geschreven: “Die vergriekste naam is een eigen leven gaan leiden en hierdoor is de identiteit van Israëls Messias verloren gegaan, zodat men steeds moet uitleggen: ‘Ja, maar Jezus was een Jood’. Zo’n 2000 jaren hebben de kerken dit (zeker voor Israël) verduisterd. Men heeft van Hem en Zijn volgelingen een christen, christenen gemaakt. Wat denkt u van die Joodse herders daar in de velden van Efrata, bij de aankondiging van de geboorte van de Messias, dat de engel gezegd zou hebben: ‘Zie, ik verkondig u grote blijdschap, die heel het volk (Israël) wezen zal, namelijk dat u heden geboren is de Zaligmaker, welke is Christus de Here, in de stad Davids’. Die eenvoudige herders verstonden geen Grieks neem ik aan. Ook komt het mij vreemd voor dat vanuit de geopende hemel Grieks gesproken is. In alle geval hebben de herders de taal uit de hemel verstaan, want ze zijn meteen gaan kijken en hebben gevonden waarvan de engel hen vertelde: zij gingen het Woord zien!” Tot zover tante Rebecca. Wat voor de herders gold, is ook voor Yosef [Jozef] van toepassing: ook hij als eenvoudige timmerman zal volgens mij geen Grieks hebben gesproken en zo zal de boodschapper van de Eeuwige beslist niet de naam Jezus genoemd hebben zoals in de christelijke bijbels staat, maar Zijn echte Hebreeuwse naam iv>y Yeshua! Dezelfde engel maakte deze naam ook aan Miryam [Maria] bekend, zoals wij in Lucas 1:31 lezen: “En zie, gij zult zwanger worden en een Zoon baren en gij zult Hem de naam Yeshua geven”.

.iv>y vm> tarqv]b tdlyv hrh ;nhv

“V’hinach hara v’yaladet Ben v’qarat sh’mo Yeshua.” – Wanneer vond de naamgeving plaats? Hier in Europa is het de gewoonte, dat dit reeds bij de geboorte van een baby gedaan wordt i.v.m. de geboortekaartjes en bij de rooms-katholieken bij de doop, vandaar dat men spreekt van ‘doopnaam’. Bij de Joden krijgt een jongetje zijn naam echter bij de hlym=tyrb B’rit-mila, [besnijdenis], die acht dagen na de geboorte plaats vindt. Bij de ceremoniële orde van de hlym=tyrb B’rit-mila [besnijdenis] wordt door de lhvm Mohel [besnijder] het volgende gebed uitgesproken: “Behoud dit kind voor zijn vader en zijn moeder. Zijn naam zal in Israël zijn: N.N., de zoon van N.N. Moge de vader zich verheugen over zijn eigen kind en moge zijn moeder zich verblijden over de vrucht van haar schoot”. Zo was het ook met Yeshua. Ook Hij kreeg Zijn naam pas bij de hlym=tyrb B’rit-mila: “En toen acht dagen vervuld waren, zodat zij Hem moesten besnijden, ontving Hij ook de naam iv>y Yeshua, die door de engel genoemd was, eer Hij in de moederschoot was ontvangen” (Lucas 2:21). Vanaf het begin heeft de Eeuwige dus al de naam Yeshua voorbestemd voor Zijn Zoon, niet een Griekse variant daarvan, en uitsluitend door de naam Yeshua kunnen wij behouden worden, zoals Keifa haShaliach [de apostel Petrus] in tvlipm Mif’alot [Handelingen] 4:12 duidelijk zegt: “En de behoudenis is in niemand anders, want er is ook onder de hemel geen andere naam aan de mensen gegeven, waardoor wij moeten behouden worden!” – Als wij er van uitgaan dat de engel geen Grieks sprak in zijn boodschap aan Yosef [Jozef] en Miryam [Maria] en dus de oorspronkelijke Hebreeuwse naam Yeshua noemde, dan sluit bovengenoemde tekst dus elke andere naam uit. Helaas zijn er tegenwoordig maar weinigen in de christelijke wereld, die de naam Yeshua kennen, laat staan dagelijks gebruiken, behalve dan de Messiasbelijdende gelovigen. Maar in de eerste hrv>b B’sora [het eerste Evangelie] lezen wij, dat ook de ,yvg Goyim [heidenen ofwel niet-joden] de naam Yeshua behoren te kennen: “En op Zijn naam zullen de heidenen hopen” (vhyttm Matit’yahu [Matthéüs] 12:21). Het kennen en gebruiken van Zijn echte naam heeft uiteraard ook onaangename gevolgen voor ons, want de vijand vindt dat natuurlijk niet leuk. Daarom wilde Yeshua ons reeds daar op voorbereiden, toen Hij zei: “Dan zullen zij u overleveren aan verdrukking en zij zullen u doden, en gij zult door alle volken gehaat worden om Mijns Naams wil (vhyttm Matit’yahu [Matthéüs] 24:9). Welke naam hier op de eerste plaats wordt bedoeld, blijkt heel duidelijk in het land van de Mashiach zelf, want zolang de staat Israël bestaat hebben daar de christenen, die de naam “Jezus” belijden en verkondigen, nooit noemenswaardige problemen gehad met religieuze Joden. Maar sinds er in toenemende mate Joodse mensen tot bekering komen, die de naam “Yeshua” belijden, is het hek van de dam! Vooral de orthodoxe Joden reageren heel agressief en vijandig op de aanwezigheid van de Messiasbelijdende Joodse gemeenten, terwijl de “gewone” christelijke kerken min of meer onaangetast blijven. In Israël maakt het dus wel degelijk iets uit of je nu de ene of de andere naam van onze Zaligmaker gebruikt! Het is dus zeker waar, wat Yeshua zei ten opzichte van het belijden van Zijn naam, maar Hij voegt er nog een belangrijke zin aan toe om ons te bemoedigen om vooral daarmee door te gaan: “En gij zult door allen gehaat worden om Mijns Naams wil; maar wie volhardt tot het einde die zal behouden worden” (vhyttm Matit’yahu [Matthéüs] 10:22). Natuurlijk hangt onze behoudenis niet uitsluitend af van het al dan niet kennen van Zijn naam. Gelukkig niet! Onze G’d is immers een Vader die van Zijn kinderen houdt en Hij is genadig om óók de gebeden te verhoren die in de naam van “Jezus” worden uitgesproken. Maar let wel: iedereen vindt het fijn om bij zijn eigen naam genoemd te worden. Dat geldt óók voor Yeshua!

Noodoplossing

Ik ben het volgende van mening: indien het Nieuwe Verbond in de plaats van het Oude zou zijn gekomen, wat dikwijls wordt beweerd, en als de christelijke Kerk als G’ds volk in de plaats van Israël zou zijn gekomen, dan was onze Verlosser niet in Israël geboren, en zeker niet in de stad van David, maar in Griekenland, Rome of elders. En als de Eeuwige had gewild dat Zijn Zoon een Griekse naam zou dragen en onder die naam wereldwijd bekend gemaakt zou worden, dan was Hij wel als Griek of Romein op aarde gekomen en niet als Jood uit het geslacht van David! Er werd eens aan mij gevraagd: “Als het G’ds bedoeling was dat Zijn Zoon uitsluitend bij Zijn Hebreeuwse naam Yeshua zou worden genoemd, hoe is het dan te verklaren dat Paulus in zijn brieven, die hij toch echt wel in het Grieks heeft geschreven en niet in het Hebreeuws, consequent de Griekse naam IhsouV Iesous gebruikte en niet de Hebreeuwse naam iv>y Yeshua? Die brieven maken toch ook deel uit van G’ds Woord en als Paulus er geen moeite mee had om de Griekse naam Jezus te gebruiken, dan zou dit voor ons toch ook geen probleem mogen zijn?” Inderdaad, Paulus had werkelijk geen enkele moeite met het schrijven van Iesous (IhsouV) in zijn Griekse brieven, maar het probleem is, dat hij daarentegen wel de grootste moeite had om de naam Yeshua in Griekse letters op papier te krijgen. Sterker nog: het was en is zelfs volstrekt onmogelijk! Paulus kon niet eens zijn eigen Hebreeuwse naam lva> Sha’ul in het Grieks schrijven, omdat de letter w Shin in het Griekse alfabet helemaal niet bestaat! Het wordt dus behelpen met een vage benadering. Als er geen w Shin is, moeten we het maar doen met de s Sin, en dat is in het Grieks dus de sSigma (S bij het begin, s in het midden en V aan het einde van een woord of naam). Zo is de gehelleniseerde vorm van Sha’ul dan ook Saoul Saoul of Sauloz Saulos. Hetzelfde geldt ook voor de w Shin in iv>y Yeshua. Daar komt nog bij dat de i Ayin oorspronkelijk een keelklank was die men nauwelijks kon horen, en zo veranderde iv>y Yeshua [spreek: Jesjoea] in Ihsou Iesou [spreek: Jesoe]. Afhankelijk van de naamval komt daar nog een sluit-“s” bij: Ihsouz Iesous [spreek: Jesoes]. Zo ontstond dus de naam Jezus als noodoplossing, want in het Grieks was het dus maar behelpen! Dat het maar behelpen was en geen officiële naam blijkt uit de onmogelijke Grieks/Hebreeuwse constructie van de naam Barjezus in Handelingen 13:6 Daar staat in het Grieks Barihsouz Bariesous. Dat betekent “zoon van Jezus”. In het Hebreeuws staat er inderdaad: iv>y=rb Bar-Yeshua want rb Bar is namelijk geen Grieks woord, maar een Hebreeuws woord en betekent “zoon”. Als die naam echt helemaal op z’n Grieks geschreven was zou er moeten staan: uioz tou Ihsouz Huios tou Iesous. Toch dat staat er niet, maar daarvoor wel een merkwaardig mengsel. Daaruit blijkt, dat de naam Bar-Yeshua hier weliswaar met Griekse letters geschreven is, maar niet in het Grieks vertaald. Het schrijven van Iesous wil dus niet zeggen dat die naam voortaan ook een officiële status zou krijgen. De Grieken hadden geen keus, maar zoals ik reeds opmerkte, zijn wij geen Grieken en Nederlanders kunnen de w Shin in tegenstelling tot de Grieken moeiteloos uitspreken en door middel van de combinatie “sj” of “sh” ook schrijven, dus wat houdt ons nog tegen om de naam Yeshua zo uit te spreken als het oorspronkelijk ook bedoeld was?

De Naam boven alle naam

Het is dus van groot belang voor ons om de naam Yeshua te kennen en om te weten, dat deze Hebreeuwse naam door de Eeuwige zelf aan Zijn Zoon is gegeven. In Filippenzen 2:9-11 lezen wij: “Daarom heeft G’d Hem ook uitermate verhoogd en Hem de naam boven alle naam geschonken, opdat in de naam van Yeshua zich alle knie zou buigen van hen, die in de hemel en die op de aarde en die onder de aarde zijn, en alle tong zou belijden: Yeshua haMashiach is Heer, tot eer van G’d, de Vader!” – Hier wordt er gesproken over de naam boven alle naam, dus naam in enkelvoud. Niet Jezus én Yeshua én Isa, zoals Hij in de Qur’an [Koran] heet. Slechts één naam wordt genoemd: Yeshua! Dàt en niets anders zegt Keifa [Petrus] dus zoals reeds eerder geciteerd: “En de behoudenis is in niemand anders, want er is ook onder de hemel geen andere naam aan de mensen gegeven. waardoor wij moeten behouden worden!” (tvlipm Mif’alot [Handelingen] 4:12).

Hellenistische invloeden

Voorstanders van de vergriekste vorm van de naam Yeshua beroepen zich op de sterke hellenistische invloeden binnen het toenmalige Jodendom en de Septuaginta, de eerste Griekse vertaling van TeNaCH, waarin deze naam reeds wordt weergegeven als Ihsouz Iesous, dus Jezus. En zo was Jezus onder de hellenistische Joden een heel gebruikelijke naam, en ook Jezus Christus zou daarin geen uitzondering vormen. Maar dat doet Hij wél, want als zoon van een eenvoudige timmerman uit Galilea was Hij helemaal geen hellenistische Jood, maar een rasechte Israëli, en Hij had dan ook niets te maken met de Septuaginta! Deze Griekse vertaling van de Hebreeuwse Geschriften ontstond omstreeks 280 vóór de gewone jaartelling uit de behoefte voor de eredienst van de Joden in de diaspora van de hellenistische wereld, die vervreemd waren van de taal van hun voorvaderen. Maar zowel Yeshua alsook Zijn Talmidim [discipelen], de Sh’lichim [apostelen] en drie van de vier evangelisten waren absoluut niet vervreemd van hun moedertaal, maar spraken het Aramees in hun dagelijkse omgang en het Hebreeuws in de eredienst! Bovendien bezat de Septuaginta als vertaling geen openbaringskarakter en in haar bestaan als kopie van het origineel bleef zij binnen het Jodendom slechts ondergeschikt aan de oorspronkelijke Hebreeuwse canon. Het christendom bracht daar verandering in door de canonisatie van de nieuwtestamentische Griekse geschriften en daardoor dus ook van de Septuaginta. Haar overname door de christenen was de diepste ingreep in de geschiedenis van de Septuaginta. In het Jodendom werd dit de reden tot een nieuwe bezinning op de relatie tussen de oorspronkelijke openbaring en de vertaling en een verscherping van opvattingen die oorspronkelijk reeds onder de Joden aanwezig waren. Hun houding tot deze Griekse vertaling van de Heilige Schrift werd mede bepaald door de diepe kloof die er bestond tussen de hellenistische en palestijnse Joden. De hellenistische Joden onderscheidden zich van hun volksgenoten principieel wat betreft hun geestelijke structuur (Grieks denken), taal (Grieks praten), politieke overtuiging (bekleden van openbare functies bij de heidenen) en hun culturele opvattingen (in sterk gehelleniseerde kringen bezocht men theaters, droeg Griekse kleding en men gebruikte Griekse of gehelleniseerde namen). De brede kloof tussen beide Joodse volksgroepen wordt tegenwoordig vaak over het hoofd gezien of men plaatst hem binnen het kader van de christelijke opvattingen omtrent de tegenstellingen tussen Jodendom en christendom, oudtestamentisch en nieuwtestamentisch, waarbij de hellenistische Joden uiteraard aan de “goede kant” staan. Vandaar dus het consequente gebruik van Griekse of Latijnse namen als Jezus, Petrus, Paulus, Jacobus en Johannes in plaats van Yeshua, Keifa, Sha’ul, Ya’aqov en Yochanan. Deze opvatting komt bijzonder duidelijk naar voren in de misvatting dat de vermeende naamsverandering van Sha’ul iets te maken zou hebben met zijn bekering. Wie kent niet de veel gebruikte uitspraak: “Van Saulus werd een Paulus” als iemand zijn leven positief heeft veranderd. Dus toen Sha’ul nog een religieuze Jood was heette hij Saulus, en toen was hij een slecht mens. Maar toen hij een christen werd, dus een goed mens, noemde hij zich Paulus en deed afstand van zijn Joodse naam. Deze verandering van slecht naar goed, van Jood naar christen, van de Hebreeuwse naam naar de Romeinse naam was één van de voedingsbodems voor christelijk antisemitisme en het berust in het geheel niet op waarheid. In tegenstelling tot Joden die de Bijbel woord voor woord uitpluizen, zijn christenen vaak gewend om over een heleboel dingen heen te lezen, zo ook wat Paulus betreft. Er staat nergens dat zijn naam ooit veranderd is, laat staan dat die naamsverandering iets te maken zou hebben met zijn bekering en nieuw leven. Hij heette namelijk vanaf zijn geboorte tot zijn dood aan toe zowel lva> Sha’ul voor de Joden alsook Paulus voor de Romeinen en Pauloz Paulos voor de Grieken. Als Romeins staatsburger genoot hij namelijk het voorrecht om twee namen te mogen dragen. Zijn familie leefde in twee werelden en stond met de ene voet in de Griekse en met de andere voet in de Joodse cultuur. Van zijn ouders kreeg hij derhalve zowel de Hebreeuwse naam Sha’ul, hetgeen betekent: “Hij om wie gebeden is” alsook de Latijnse naam Paulus, hetgeen “de kleine” betekent. Er is dus geen sprake van, dat hij na zijn bekering zijn Joodse naam zou hebben afgelegd. Leest u het zelf maar: in tvlipm Mif’alot [Handelingen] 9 lezen we over de bekering van Saulus, en in de hoofdstukken 11 en 13 op zijn zendingsreizen naar Fenicië, Cyprus en Antiochië, heet hij nog steeds Saulus terwijl hij al lang bekeerd was. In Handelingen 13:9 in de vertaling van “Het Boek” wordt het zelfs nadrukkelijk vermeldt, dat hij reeds zijn hele leven lang beide namen naast elkaar had: “Saulus, die toen al Paulus werd genoemd…”. In de NBG-vertaling lezen wij: “Doch Saulus, anders gezegd Paulus…”, maar de statenvertaling“ is zelfs nog duidelijker: “Doch Saulus, die ook Paulus genaamd is…”. Ook in het Engels staat er: “Then Saul, who also is called Paul…”. U ziet dat veel christelijke opvattingen niet berusten op bijbelse waarheden, maar op persoonlijke interpretaties, die een eigen leven zijn gaan leiden. Zo ook het gebruik van Griekse namen voor Joodse mensen. Sha’ul zou het niet in zijn hoofd gehaald hebben om in de omgang met zijn eigen Joodse volksgenoten de Romeinse naam Paulus te gebruiken. En Shim’on, door Yeshua ook Keifa genoemd, die een eenvoudige visser was en derhalve geen woord Grieks sprak, wist niet eens, dat hij later onder de Romeinse naam Petrus wereldwijd bekend zou worden. Weet u, Europeanen kunnen zich over het algemeen moeilijk verplaatsen in de gevoelens van een gekoloniseerd volk jegens de kolonisatoren, omdat zij gedurende de koloniale geschiedenis meestal zelf de kolonisatoren waren! Daarom ben ik genoodzaakt om terug te grijpen op de jongste geschiedenis. Tijdens de Duitse bezetting in ‘40-‘45 waren er ook talrijke Nederlanders, die pro-Duits waren, maar vertegenwoordigden zij het Nederlandse volk? Natuurlijk niet! En datzelfde geldt dus ook voor de hellenistische Joden. Het Grieks was voor de Joden, die hun taal en cultuur trouw gebleven waren (óók in de diaspora) toch de taal van de vijand, en zo werden de hellenistische Joden dan ook vaak gezien als overlopers. Zo is het gebruik van Griekse namen het grootste struikelblok bij de poging van christenen om Joden met het Evangelie te bereiken. Wil men de kloof tussen Jodendom (al dan niet Messiasbelijdend) en christendom overbruggen, zou men toch ook binnen de kerken op zijn minst op de hoogte moeten zijn van de oorspronkelijke Hebreeuwse namen en sowieso in de omgang met Joden dan ook toepassen.

Joodse opvatting van namen:

Een veelgehoorde kreet in de westerse wereld is tegenwoordig helaas: “What’s in a name?” In Nederland zegt men: “Als het beestje maar een naam heeft”. Een naam is tegenwoordig dus van ondergeschikt belang. Ouders letten bij de naamgeving voornamelijk op de leuke klank van een naam. Een naam moet gewoon lekker klinken zegt men. Een modeverschijnsel is ook, dat men kinderen vernoemt naar pop-, sport- of filmsterren. Sommige ouders geven hun kinderen zelfs fantasienamen, die ze zelf verzonnen hebben. Bijna niemand let nog op de betekenis van een naam. Heel anders is het in het Jodendom! Het Joodse denken hecht bijzonder veel waarde aan de naamgeving. Reeds de namen van het Joodse volk zélf en haar taal hebben een speciale betekenis: de Israëlieten worden ook Ivrim ,yrbi [Hebreeën] genoemd en hun taal heet Ivrit tyrbi [Hebreeuws]. De stam van deze worden is ayin i vet b en resh r hetgeen ever rbi ofwel “overkant” of “de andere kant” betekent. De Ivrim [Hebreeën] stonden “aan de andere kant” in oppositie tegenover de heidense afgodencultuur. Zij proclameerden het zuivere monotheïsme in een hun vijandig gezinde wereld. In feite is dat nog steeds zo. Maar het verschil met toen is, dat er nu ook miljoenen gelovigen uit de volken naast hun Joodse broeders en zusters “aan de andere kant” staan (of behoren te staan), en dat maakt eigenlijk ook hun tot Ivrim. We zien dus, dat de naamgeving in het Jodendom van groot belang is. Om dat te begrijpen, moeten wij ons steeds voor de geest houden dat, volgens de Joodse opvatting, een naam de persoon zelf vertegenwoordigt en er een natuurlijk geheel mee vormt. De naam is niet alleen uitdrukking van het wezen, maar is er ook mee geladen. Dit hangt samen met de manier waarop de oosterling denkt: reeds de gedachten en de plannen van de menselijke geest staan veel dichter bij de werkelijkheid dan in de westerse manier van denken het geval is. We komen het in B’rit haChadasha h>dxh tyrb [het z.g. Nieuwe Testament] tegen, als Yeshua toorn jegens een broeder gelijk stelt met moord en het kijken naar een vrouw gelijk stelt met echtbreuk. Dat geldt voor de gedachte, maar nog meer voor het gesproken woord. Er gaat een kracht van uit die gestalte geeft aan de werkelijkheid. De naam is dus onvervreemdbaar eigen aan een persoon, een plaats of een voorwerp. Rabbi Eliahu Dessler stelt, dat een pasgeboren kind niet toevallig een naam krijgt. De naam die de ouders in gedachten hebben, geldt als een n’vua ketana, een kleine profetie, omdat in de naam het wezen van het nieuwe mensje tot uitdrukking komt. Bewijzen voor deze stelling vinden we zowel in de TeNaCH alsook in B’rit haChadasha, het z.g. Oude- en Nieuwe Testament. Het begint reeds in ty>arb B’reshit [Genesis] met ,da Adam hetgeen simpelweg mens betekent. Het Hebreeuwse woord ,da Adam [mens] laat zich echter gemakkelijk met Adama h,da [aarde] associëren, hetgeen verwijst naar het feit, dat Adam van aarde is gemaakt. Over de naamgeving van hvx Chava [Eva] lezen we in ty>arb B’reshit [Genesis] 3:20 het volgende: “En de mens noemde zijn vrouw Chava [de leven gevende], omdat zij de moeder van alle levenden is geworden”. U ziet dat ook hier de verbastering Eva totaal zonder betekenis is terwijl het Hebreeuwse origineel Chava hvx duidelijk verband houdt met yx Chai (leven). We gaan verder met Genesis 4:1, waarin staat: “De mens nu had gemeenschap met Chava, en zij werd zwanger en baarde ]yq Qa’in [Kaïn]; en zij zeide: Ik heb met de hulp van Adonai een man verkregen”. Deze uitspraak van Chava slaat op de naam die ze aan het kind heeft gegeven, want ]yq Qa’in betekent: “de verworvene”. De naam van haar tweede kind geeft reeds bij zijn geboorte aan, dat hij geen lang leven had te verwachten, want in vers 2 lezen wij, dat ze hem lbh Hevel [Abel] heeft genoemd, dat is “de vergankelijke”. Hij werd door zijn broer vermoord. Hier gaat de stelling dat de naamgeving een kleine profetie is, beslist heel letterlijk op. Onze opvatting, dat bij een vergrieksing van Joodse namen daarentegen de diepere betekenis daarvan verloren gaat, zien wij duidelijk bevestigd bij de naam Elizabeth (Eleisabet). Het Hebreeuwse origineel ib>yla Elisheva betekent “mijn G’d is volmaakt”. la El betekent “G’d”, yla Eli is “mijn G’d” en ib> Sheva betekent “volmaakt”. Typisch Joods is hierbij het feit, dat ib> Sheva tevens ook de Hebreeuwse naam van het getal “zeven” is, en zoals u weet is de zeven het getal van de volmaaktheid! De combinatie “El” en “Sheva”, dus “G’d” en “volmaaktheid” missen wij in de Griekse versie Elizabeth!

De namen van de stamvaders:

Het typisch Joodse verschijnsel, dat er bij de naamgeving meteen een uitspraak over de betekenis daarvan wordt gedaan vinden we o.a. bij de stamvaders van Israël: “En Lea werd zwanger, baarde een zoon, en gaf hem de naam ]bvar R’uven [zie: een zoon!], want, zo zeide zij, voorwaar, de Eeuwige heeft mijn ellende aangezien; voorwaar nu zal mijn man mij liefhebben. En zij werd wederom zwanger, baarde een zoon, en zeide: Voorwaar, de Eeuwige heeft gehoord, dat ik niet bemind ben, en heeft mij ook deze geschonken; en zij gaf hem de naam ]vim> Shim’on [de verhoorde]. Wederom werd zij zwanger, baarde een zoon, en zeide: Nu zal mijn man zich ditmaal aan mij hechten, omdat ik hem drie zonen gebaard heb; daarom gaf ze hem de naam yvl Levi [de zich aansluitende]. En zij werd wederom zwanger, baarde een zoon, en zeide: Nu zal ik de Eeuwige loven; daarom gaf zij hem de naam hdvhy Y’huda (hij die de Eeuwige looft). Toen hield zij op met baren.” (ty>arb B’reshit [Genesis 29:32-35]. “Toen zeide Rachel: G’d heeft mij recht verschaft, ook heeft Hij mij verhoord en mij een zoon gegeven; daarom gaf zij hem de naam ]d Dan [rechter]. Wederom werd Bil’ha, de slavin van Rachel, zwanger en baarde Ya’aqov een tweede zoon. Toen zeide Rachel: Op bovenmenselijke wijze heb ik met mijn zuster geworsteld, ook heb ik overmocht; en zij gaf hem de naam yltpn Naf’tali [lvtpn Naf’tul = conflict].” (30:6-8). “En Zil’pa, de slavin van Lea baarde Ya’aqov een zoon. Toen zeide Lea: Het geluk is gekomen, en zij gaf hem de naam dg Gad [trots, groot]. En Zil’pa, de slavin van Lea, baarde Ya’aqov een tweede zoon. Toen zeide Lea: Ik gelukkige! Voorzeker zullen de jongedochters mij gelukkig prijzen; en zij gaf hem de naam r>a Asher [gelukzaligheid].” (30:10-13). “En G’d hoorde naar Lea, zij werd zwanger en baarde Ya’aqov een vijfde zoon. Toen zeide Lea: G’d heeft mij mijn loon gegeven, omdat ik mijn slavin aan mijn man gegeven heb; en zij gaf hem de naam rk>>y Yisas’char [G’d geeft loon]. Wederom werd Lea zwanger en baarde Ya’aqov een zesde zoon. Toen zeide Lea: G’d heeft mij een schoon geschenk gegeven; ditmaal zal mijn man bij mij wonen, omdat ik hem zes zonen gebaard heb; en zij gaf hem de naam ]vlbz Z’vulon [de vorstelijke].” (30:17-20). “Toen gedacht G’d Rachel, en G’d verhoorde haar; Hij opende haar schoot, en zij werd zwanger en baarde een zoon. Toen zeide zij: G’d heeft mijn smart weggenomen; en zij gaf hem de naam [cvy Yosef [de Eeuwige heeft toegevoegd], zeggende: Moge de Eeuwige mij er nog een andere zoon bijvoegen.” (30:22-24). “En voordat er een jaar van hongersnood kwam, werden Yosef twee zonen geboren, die Ash’nat, de dochter van Potifera, de priester van On, hem baarde. Yosef gaf aan de eerstgeborene de naam h>nm M’nashe [Hij die doet vergeten], want zeide hij: G’d heeft mij al mijn moeite doen vergeten, en ook het gehele huis mijns vaders. En aan de tweede gaf hij de naam ,yrpi Efrayim [de vruchtbare], want zeide hij: G’d heeft mij vruchtbaar gemaakt in het land mijner ellende” (41:50-52). Aan de hand van deze opsomming wordt duidelijk dat elke Joodse naam een diepere betekenis heeft.

De naam in de Joodse traditie:

Een Jood leeft in zijn naam en leeft er in voort. Hij sterft gerust in de zekerheid, dat zijn naam voort zal leven in zijn nageslacht of tenminste in een duurzaam grafmonument. De grootste ramp die iemand kan treffen, is, dat zijn naam wordt uitgeroeid, dat hij geen nageslacht heeft. Dat verklaart ook, waarom de zorg voor het nageslacht zo een centrale plaats inneemt in de Bijbel. Om de naam te laten voortleven, worden Joodse kinderen doorgaans naar overleden familieleden vernoemd. Een ander aanknopingspunt voor een naam vormt het tijdstip van de geboorte. Een kind, dat op tb> Shabat geboren is, wordt dikwijls ytb> Shab’tai genoemd. Maar een Purim-kind heet uiteraard rtca Ester of ykdrm Mordechai en een Chanuka-kind wordt meestal naar vhyttm Matityahu vernoemd, de leider van de Maccabeeën in de opstand tegen de Hellenisten. Een kind, dat op Yom Kipur [Grote Verzoendag] wordt geboren, heet meestal ,ymxr Rachamim [barmhartigheid]. Volgens de >rdm Midrash (verzameling van verklaringen van Torateksten) heeft ieder mens drie namen: de naam die hij krijgt van zijn ouders, de naam waaronder hij bekend staat bij derden en als belangrijkste de naam die hij zich door zijn daden heeft verworven. Dit laatste vinden wij in yl>m Mishlei [Spreuken] 22:1, waarin wij aldus lezen: “Een goede naam is verkieslijker dan veel rijkdom”. Ook het boek tlhq Qohelet [Prediker] haakt hierop in: “Een goede naam is beter dan goede olie” (7:1).

Namen van de Allerhoogste:

Over de naam van G’d volgt later een aparte bijbelstudie. Maar in dit kader wil ik mij nu beperken tot enkele van de vele namen, die gebruikt worden om Zijn echte naam te omzeilen. De bekendste is natuurlijk ynvda Adonai [Heer]. In B’reshit [Genesis] 17:1 wordt Hij yd> la El-Shadai [de Almachtige] genoemd. In Lucas 1:32 kennen wij Hem als ]vylih haElyon [de Allerhoogste], in Marcus 5:7 als ]vyli la El-Elyon [de allerhoogste G’d], in Marcus 14:61 daarentegen als !rbmh haM’vorach [de Gezegende]. In Matthéüs 26:64 noemt men Hem hrvbgh haG’vura [de Macht] en in Yochanan Alef [1 Johannes] 2:20 wordt Hij >vdqh haQadosh [de Heilige] genoemd. Een van de tegenwoordig meest gebruikte namen voor de Eeuwige vinden wij in Yochanan Gimel [3 Johannes] 1:7, namelijk: ,>h haShem [de Naam]. En met de naam boven alle naam wil ik deze bijbelstudie afsluiten, want er is ook onder de hemel geen andere naam aan de mensen gegeven, waardoor wij moeten behouden worden: Yeshua!

De 3 beste kruiden tegen stress — Mensensamenleving.me

categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten     Kruiden kunnen op vele vlakken ondersteunen, maar kunnen de anti-stress klus uiteraard niet alleen klaren. Ze hebben jouw hulp daarvoor nodig. Daarbij is het erg belangrijk om te weten dat het leven pas echt goed kan stromen als je zoveel mogelijk je eigen tempo volgt. Voor sommigen ligt dat […]

De 3 beste kruiden tegen stress — Mensensamenleving.me

LUISTEREN NAAR JEZUS OF JESAJA?

BRIEF 2 AAN TIMOTHEUS VERKLARING

RONNY GAYTANT

BRIEF 1 AAN TIMOTHEUS VERKLARING

RONNY GAYTANT

DE EERSTE BRIEF AAN DE THESSALONICENZEN

DE EERSTE BRIEF AAN DE THESSALONICENZEN.

R.GAYTANT in Thessaloniki

DE PROFEET ZEFANIA VERKLARINGEN

RONNY GAYTANT BIBLESPACE

DE TWEEDE BRIEF AAN DE THESSALONICENZEN

Thessaloniki

VERKLARING PROFEET HAGGAI

Haggaï

DE BRIEVEN VAN JOHANNES VERKLARING

DE PROFEET HABAKUK VERKLARING

RONNY GAYTANT BIBLESPACE EVANGELIST

Boris’ salvo van vrijheid: Johnson annuleert de pandemie in Engeland — Frontnieuws

Vorige week liep Boris Johnson, de premier van het Verenigd Koninkrijk, het Britse parlement binnen en legde de meest betekenisvolle verklaring van een politiek leider af sinds de val van de Berlijnse Muur, schrijft Vasko Kohlmayer. Dit is wat Johnson gedeeltelijk zei, onder het gejuich van de verzamelde parlementsleden: “Volgende week komt er een einde…

Boris’ salvo van vrijheid: Johnson annuleert de pandemie in Engeland — Frontnieuws

licht of duisternis in uw hart?

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

GOD GEEFT U RAAD!

De Bijbel een raadgever

HET VERDRIET VAN EEN MOEDER

DE WENSEN VAN UW HART!

119 PSALM LEEF GELUKKIG

Bron: 119 PSALM LEEF GELUKKIG

“Logan’s Run’ en ‘Innerspace’ beide decennia oude science fiction films met verrassend accurate voorspellingen van wat de Covid apocalyps nu inluidt — Frontnieuws

De meeste voorstanders van natuurlijke gezondheid beseffen al dat de hele Covid zwendel, inclusief het dragen van maskers en het nemen van ontelbare “vaccins” een agenda is voor bevolkingsvermindering. Het is in de eerste plaats gericht op het uitroeien van ouderen en mensen met comorbiditeit, zoals kanker, diabetes, hartkwalen, obesitas en dementie. Door gebruik te…

“Logan’s Run’ en ‘Innerspace’ beide decennia oude science fiction films met verrassend accurate voorspellingen van wat de Covid apocalyps nu inluidt — Frontnieuws

PSALM 91 EN DE CORONAVLOEK

Pastor R.GAYTANT

BIJBEL EDELSTENEN

UITZIEN NAAR DE KOMST VAN JEZUS

JEZUS KOMT !

Hoe ze met het corona-virus de burgers voor de gek hebben gehouden om ​​de fascistische “Great Reset” uit te voeren en de mensheid in de hel te slepen — The Balkans Chronicles

We zitten al twee jaar in een Great Reset oorlog (Covid-19 bestaat niet meer sinds 2020), een stille oorlog tegen de mensheid! De opgelegde maatregelen dienen niet de gezondheid van het volk, maar ze maken de samenleving en de schepping kapot maken ter verrijking van een groep corrupte Babylonische machthebbers, die een schandelijke werelddictatuur aan […]

Hoe ze met het corona-virus de burgers voor de gek hebben gehouden om ​​de fascistische “Great Reset” uit te voeren en de mensheid in de hel te slepen — The Balkans Chronicles

HOOP DOET LEVEN !

DE DEPRESSIE

DE DEPRESSIE

 

Depressief

DE OORZAKEN VAN DEPRESSIES

 

Ø  BUITENGEWONE OMSTANDIGHEDEN

 

2 Cor.1

8  Want wij willen u niet onkundig laten, broeders, van de verdrukking, die ons in Asia overkomen is: bovenmate en boven vermogen hebben wij een zware last te dragen gehad, zodat wij zelfs aan ons leven wanhoopten;

 

Hier beschrijft de apostel Paulus zijn ervaringen, waarbij hij bijna het leven verloor.

Zulke toestanden kunnen bij de mens zo’n grote invloed hebben, dat men zijn moed en levenslust verliest.  Ook ongevallen of tegenslagen en de gevolgen daarvan kunnen de mens zwaar drukken. verlies van familieleden enz.

Psalm 42 : 1 -11     

 

Ø  ZIEKTE OF UITPUTTING

 

14 ¶ De volgende morgen vroeg nam Abraham brood en een zak water, en gaf het aan Hagar, dat leggende op haar schouder, alsook het kind, en hij zond haar weg; daarop ging zij heen en dwaalde door de woestijn van Berseba.

15  Toen het water uit de zak op was, wierp zij het kind onder een der struiken,

16  en ging op een afstand zitten, zo ver als een boogschot reikt, want zij zeide: Ik kan het sterven van het kind niet aanzien. Terwijl zij op een afstand zat, verhief zij haar stem en weende. 17  En God hoorde de stem van de jongen, en de Engel Gods riep van de hemel tot Hagar en zeide tot haar: Wat deert u, Hagar? Vrees niet, want God heeft naar de stem van de jongen gehoord, daar waar hij is. Gen.24

 

Hier vinden wij een voorbeeld van wanhopigheid door lichamelijke en geestelijke uitputting.  Hier ligt een abnormale toestand van het lichaam aan de oorzaak van de depressie.

Hier in dit voorbeeld kwam een uitzonderlijke omstandigheid en uitputting tesamen.

Een samenloop van slechte omstandigheden kunnen snel een depressie veroorzaken.

 

 

Ø  VREES VOOR ANDEREN

1 KON.19

1 ¶ Toen Achab aan Izebel verhaalde alles wat Elia gedaan had, en hoe hij al de profeten met het zwaard gedood had, 2  zond Izebel een bode tot Elia om te zeggen: Zo mogen de goden doen, ja nog erger, indien ik morgen om deze tijd uw ziel niet gelijk zal maken aan de ziel van een hunner.

3  Toen hij dat had vernomen, maakte hij zich gereed en ging weg om zijn leven te redden; en gekomen tot Berseba, dat tot Juda behoort, liet hij zijn knecht daar achter.4  Zelf echter trok hij een dagreis ver de woestijn in, ging zitten onder een bremstruik en begeerde te mogen sterven, en zeide: Het is genoeg! Neem nu Here, mijn leven, want ik ben niet beter dan mijn vaderen.5  Daarop legde hij zich neer en sliep in onder een bremstruik. Doch zie, daar raakte een engel hem aan en zeide tot hem: Sta op, eet.

  

Angsten kunnen mensen depressief maken. Hier had Elia doodsangst. De koningin eiste zijn leven. Hij wilde sterven, het was genoeg geweest. Na zijn grote overwinning , kwam zijn put om in te zitten. Het volk had het gezien, en nu hij kon prediken tot bekering vluchtte hij.. Maar God kent het volk, en laat dit toe. Maar God liet hem niet alleen.

Hij at niet meer, zeer typisch voor depressieve mensen. God zend zelfs een engel om hem te doen eten. Verplichting tot eten : een remedie van God zelf !

 

 

Ø  FAALANGSTEN

NUM.11

11  en Mozes zeide tot de Here: Waarom hebt Gij uw knecht slecht behandeld en waarom heb ik geen genade gevonden in uw ogen, dat Gij de last van dit gehele volk op mij legt?

12  Heb ik dit gehele volk ontvangen of heb ik het gebaard, dat Gij tot mij zoudt kunnen zeggen: Draag het in uw schoot, zoals een voedstervader een zuigeling draagt, naar het land dat Gij aan zijn vaderen onder ede beloofd hebt? 13  Vanwaar zou ik het vlees halen om aan dit gehele volk te geven? want zij jammeren tegen mij: Geef ons vlees te eten! 14  Ik alleen kan de zorg voor dit gehele volk niet dragen: dat is mij te zwaar.

 

Hier hebben wij Mozes, een man Gods, deze had faalangsten. Hij zag het niet meer zitten om verder de verantwoordelijkheid te dragen die God hem had gegeven.  De last werd hem te zwaar, hij moest aan anderen verantwoordelijkheid geven; Hij spreekt van “ik alleen”

Wie teveel hooi op zijn vork neemt, is een kandidaat voor depressie.

Iets niet aan kunnen is gevaarlijk. Boven zijn mogelijkheden, vermogen en capaciteiten gaan is zeer gevaarlijk.

 

Ø  ERNSTIGE ZONDE

Matth.27 3  Toen kreeg Judas, die Hem verraden had, berouw, daar hij zag, dat Hij veroordeeld was, en hij bracht de dertig zilverlingen aan de overpriesters en oudsten terug, en hij sprak: Ik heb gezondigd, onschuldig bloed verraden! Maar zij zeiden: Wat gaat ons dit aan? Gij moet zelf maar zien wat ervan komt!5 En de zilverlingen in de tempel werpende, verwijderde hij zich; daarop ging hij heen en verhing zich.

 

Judas was het slachtoffer van een zware kortstondige depressie ten gevolge van een ernstige zonde. Hij was bewust geworden van zijn toestand. Hij had zijn vertouwen verloren, als gevolg daarvan ging hij niet naar Jezus om vergeving te vragen.  Wellicht hebben de gedachten hem overweldigd, zodat hij waarschijnlijk niet meer geloofde in vergeving.

Ook wie vandaag in grove zonde is gevallen loopt gevaar de depressie niet meer te overleven.  Zijn geldzucht is fataal geworden, zijn vleselijke gedachten hebben hem vermoord.

Ø  SLECHT INZICHT OVER HET LEVEN

 

Prediker 2

17 ¶ Daarom kreeg ik een afkeer van het leven, want kwaad scheen mij het werk, dat onder de zon geschiedt: het is alles ijdelheid en najagen van wind.

18  Ja, ik kreeg een afkeer van al mijn zwoegen, waarmee ik mij had afgetobd onder de zon, daar ik het moet achterlaten voor de mens die na mij zijn zal

19  en wie weet, of hij wijs zal zijn of dwaas, en toch zal hij macht hebben over alles waarvoor ik gezwoegd heb en waarin ik wijs geweest ben onder de zon. Ook dit is ijdelheid.

 

Het begrijpen van de zin van het leven is zeer belangrijk in dit leven.  Wie slechts ziet op dit leven hier onder de zon, is vandaag een kandidaat om zijn levensmoed te verliezen.

Hij kreeg een afkeer van zijn zwoegen. Dit is iets wat ik vandaag overal hoor, mensen  krijgen problemen op het werk, en klagen. Ook mensen die veel geld verdienen krijgen een afkeer van hun werk. Voor wie moet men werken en zwoegen ? Voor zijn nazaten ?  Prediker kent slechts een antwoord hierop : ijdelheid. Wie daarentegen weet heeft van het leven in het hiernamaals vindt nieuwe kracht.

Jer.17 Jeremia 17:8  hij toch zal zijn als een boom, aan het water geplant, die zijn wortels tot aan een beek uitslaat, en het niet merkt, als er hitte komt, maar welks loof groen blijft, die in een jaar van droogte geen zorg heeft en niet nalaat vrucht te dragen.

Een christen heeft slechts een doel : Bij God zijn. Hij is een hemelburger geworden. Hij is een nieuwe schepping. Een wereldse gezindheid sterft bij hem af.

 

 

 

 

 

 

Ø  GEEN BESEF OF BEGRIP VAN GODS TEGENWOORDIGHEID

 

Ps 22

1 ¶ Voor de koorleider. Op de wijze van: De hinde van de dageraad. Een psalm van David. (22-2) Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten, verre zijnde van mijn verlossing, bij de woorden van mijn jammerklacht?

2  Mijn God, ik roep des daags, en Gij antwoordt niet, en des nachts, en ik kom niet tot stilte.

 

Het zijn niet alleen de woorden die David schreef, maar ook de woorden die Jezus uitsprak toen Hij ons oordeel droeg. Toen Hij onze zonden op zich had genomen kon Hij geen gemeenschap met God meer hebben. Zo kunnen wij begrijpen dat een depressie een vorm van oordeel is.  Indien de ongelovige beseft dat hij door de zonde en door God is verlaten, zou hij sneller tot geloof komen, Gods genade aanvaarden.

 

 

SYMPTOMEN VAN EEN DEPRESSIE

Hoe stelt men vormen van depressiviteit vast ?

 

Ø  WALGEN VAN HET LEVEN, HET LEVEN WILLEN BEEINDIGEN

 

Job 10

1 ¶ Mijn ziel heeft een afschuw van het leven, ik wil mijn klacht de vrije loop laten, spreken in de bitterheid mijner ziel. 2  Ik zal tot God zeggen: Veroordeel mij niet; laat mij weten, waarom Gij U tegen mij keert.

Wanneer je mensen zo hoort spreken, met een afschuw van het leven, is dit een slecht teken. Je weet dat er hier een werkelijk gevaar dreigt.  Zulke mensen hebben hulp nodig, maar jammer genoeg, moet men de hulp willen aanvaarden en een zondig leven willen stopzetten !

DIEPE SMART

14  Met breuk op breuk verbreekt Hij mij, Hij snelt op mij af als een krijgsheld.

15  Een rouwgewaad heb ik over mijn huid genaaid, en mijn horen in het stof gestoken;

16  mijn aangezicht is rood van wenen, over mijn oogleden ligt diepe duisternis,

17 ¶ hoewel geen gewelddaad aan mijn handen kleeft, en mijn gebed rein is. JOB.16

 

Het is een duidelijk symptoom dat depressieve mensen wenen.  Hier kunnen wij leren dat tegenslag op tegenslag groot verdriet kan teweegbrengen. Het is niet altijd het gevolg van zonde. Doch deze tekst mag niet altijd worden ingeroepen als excuus.

Mensen die zelf een depressie hebben gehad kunnen anderen wel helpen, indien het christenen zijn.

 

Ø  EENZAAMHEID

14  Daarop zeide hij: Ik heb zeer geijverd voor de Here, de God der heerscharen, want de Israelieten hebben uw verbond verlaten, uw altaren omvergehaald en uw profeten met het zwaard gedood, zodat ik alleen ben overgebleven, en zij trachten mij het leven te benemen. 1 Kon.19

 

De gedachte er alleen voor te staan in moeilijkheden kan iemand in de put gooien. Elia dacht nog alleen te zijn als profeet. Daarom is er een groot gevaar voor christenen die zichzelf gaan isoleren, een geen gemeenschap meer hebben met andere christenen. Ze lopen zeker risico om depressief te worden.

Ø  VERWARRING

 

1 ¶ Dit heb Ik tot u gesproken, opdat gij niet ten val komt.

2  Men zal u uit de synagoge bannen; ja, de ure komt, dat een ieder, die u doodt, zal menen Gode een heilige dienst te bewijzen.3  En dit zullen zij doen, omdat zij noch de Vader, noch Mij kennen.

4  Maar deze dingen heb Ik tot u gesproken, opdat, wanneer hun uur komt, gij u moogt herinneren, dat Ik ze u gezegd heb. Doch dit heb Ik u niet van het begin aan gezegd, omdat Ik bij u was.

5  En nu ga Ik heen tot Hem, die Mij gezonden heeft, en niemand van u vraagt Mij: Waar gaat Gij heen?

6  Maar omdat Ik dit tot u gesproken heb, heeft droefheid uw hart vervuld. JOH 16

 

 

4  Hieraan wil ik denken en mijn ziel in mij uitstorten: hoe ik optrok in de dichte drom, voor hen uit schreed naar Gods huis, bij jubelklank en lofgezang; een feestvierende menigte.

5  Wat buigt gij u neder, o mijn ziel, en zijt gij onrustig in mij? Hoop op God, want ik zal Hem nog loven, mijn Verlosser en mijn God!Ps.42

 

Een ander groot gevaar bestaat er voor christenen die teleurgesteld  worden in andere christenen .  Er zijn christenen die ook roepen Here,Here maar het niet zijn. Ze kwetsen en verscheuren, ze brengen verwarring. Zulke verwarring kan leiden tot depressies, deze depressies zijn beproevingen die ons geloof kunnen gaan beproeven. Wie eruit komt is sterker als tevoren.

 

Ø  WANHOPIGHEID

Job 17

1  Mijn leven is verwoest, mijn dagen zijn uitgeblust, mij rest slechts het graf.

 

 

Ø  ESCAPISME ( NEIGINGEN EN POGINGEN OM DE WERKELIJKHEID TE DOEN VERGETEN )

 

1 ¶ Toen Achab aan Izebel verhaalde alles wat Elia gedaan had, en hoe hij al de profeten met het zwaard gedood had, 2  zond Izebel een bode tot Elia om te zeggen: Zo mogen de goden doen, ja nog erger, indien ik morgen om deze tijd uw ziel niet gelijk zal maken aan de ziel van een hunner. 3  Toen hij dat had vernomen, maakte hij zich gereed en ging weg om zijn leven te redden; en gekomen tot Berseba, dat tot Juda behoort, liet hij zijn knecht daar achter.

 

Met het vluchten komen we niet tot de oplossing, hier vluchtte de profeet, maar zijn gedachten kon hij niet ontvluchten.

Het ontvluchten gebeurt ook vandaag, denk hoe mensen proberen door allerlei middelen hun problemen pogen te ontvluchten, bv door alcohol, drugs, yoga, nooit thuis, het werk, hobby enz.

 

BEHANDELING VAN DEPRESSIES

 

HERNIEUWING DER GEDACHTEN

1 kon.19

10  Daarop zeide hij: Ik heb zeer geijverd voor de Here, de God der heerscharen, want de Israelieten hebben uw verbond verlaten, uw altaren omvergehaald en uw profeten met het zwaard gedood, zodat ik alleen ben overgebleven, en zij trachten mij het leven te benemen.

11  Daarop zeide Hij: Treed naar buiten en ga op de berg staan voor het aangezicht des Heren. En zie, toen de Here juist zou voorbijgaan, was er een geweldige en sterke wind, die bergen verscheurde en rotsen verbrijzelde, die voor de Here uitging. In de wind was de Here niet. En na de wind een aardbeving. In de aardbeving was de Here niet.

12  En na de aardbeving een vuur. In het vuur was de Here niet. En na het vuur het suizen van een zachte koelte.

 

 

God toont Elia hoe sterk Hij wel is, Hij doet dit door de natuur heen. Hij gaf Elia een nieuwe visie, een nieuw begin.  God wilde dat hij zijn gedachten zou concentreren op God zelf.

Ook Paulus schrijft aan de Romeinen : 6  Want de gezindheid van het vlees is de dood, maar de gezindheid van de Geest is leven en vrede.

Hoe krijgt men de gezindheid van de Geest, door te luisteren naar God, lezen in Gods Woord. Dan zien wat de Here doet, en vertrouwen dat Hij u uit de put kan en zal halen.

Het had geen zin voor Elia om terug te zien naar wat voorbij was, namelijk, de omvergehaalde altaren. Gemeenten kunnen er ook uitzien als puinhopen, na scheuringen enz., maar het helpt niet daarbij te blijven ! Vooruitzien is de remedie !

 

 

 

BLIJVEN VERTROUWEN

De profeet Habakuk ook beproefd stond geestelijk sterk, hij had groot vertrouwen op God,en hield zich daaraan vast en schreef :

16 ¶ Toen ik het hoorde, beefde mijn binnenste; op het gerucht daarvan sidderden mijn lippen; bederf kwam in mijn gebeente en ik beefde op de plaats waar ik stond; toch zal ik rustig afwachten de dag der benauwdheid, wanneer die aanbreken zal voor het volk dat met benden ons aanvalt.17  Al zou de vijgeboom niet bloeien, en er geen opbrengst aan de wijnstokken zijn, de vrucht van de olijfboom teleurstellen; al zouden de akkers geen spijs opleveren, de schapen uit de kooi verdreven zijn en er geen runderen in de stallingen zijn,

18  nochtans zal ik juichen in de Here, jubelen in de God van mijn heil.

 

Voor mensen die niet geloven kan depressie een ware ramp zijn, er is een grote kans dat ze nooit helemaal meer uit de put komen, en een nieuw leven kunnen beginnen.

Als de depressie zijn oorzaak niet vindt in het lichaam, is medicatie zinloos.

 

LOFPRIJZEN !

1  Een psalm. Een lied voor de tempelwijding. Van David. (30-2) Ik zal U verhogen, Here, want Gij hebt mij opgetrokken, en mijn vijanden geen vreugde over mij gegeven.

2        Here, mijn God, tot U riep ik om hulp, en Gij hebt mij genezen.

 

 

HERBEKIJKEN WAT GOD HEEFT GEDAAN

 

11 ¶ Ik zal de daden des Heren gedenken, ja, ik wil gedenken uw wonderen van ouds,

12  van al uw werken gewagen en uw daden overdenken.

13  O God, in heiligheid is uw weg; wie is een God, groot als God?

14  Gij zijt de God, die wonderen werkt, Gij hebt onder de volken uw macht doen kennen.

Ps77

 

Wat heeft God al niet gedaan in uw leven, uw karakter verandert, zodat anderen dat opmerken.  Getuigen van wat God deed in uw leven.

Wie God kent blijft niet lang in de put, hij grijpt Gods hand vast !

  

2 Cor. 7

6  Maar God, die de nederigen troost, heeft ons getroost door de komst van Titus,

7  en niet alleen door zijn komst, maar ook door de troost, waarmede hij vertroost werd bij u, want hij deed ons verslag van uw verlangen, uw treuren, uw ijveren voor mij, zodat ik mij nog meer verblijdde.

 

God heeft zijn manieren om te troosten. Hij kan iemand zenden, iemand die door de Geest gebruikt word om te troosten, de ene kan dat beter dan de andere. Weet u van uzelf of u wel niet die goede trooster zijt die God wil gebruiken?

 

 

GEBED

 

6  Weest in geen ding bezorgd, maar laten bij alles uw wensen door gebed en smeking met dankzegging bekend worden bij God. 7  En de vrede Gods, die alle verstand te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten behoeden in Christus Jezus.

Bron: Biblespace